यो व्यथिति, न आँसुमा मात्र छ,

न त चिच्याउने आवाजमा,

यो त छ, मौन मनका चोटहरूमा,

र नि:शब्द दृष्टिमा बगेका पीडामा।

सडकभरि अनुहारहरू छन्,

तर मान्छेहरू हराएका छन्,

मन्दिरभित्र देवता छन्,

तर बाहिर भोकले लडिरहेका छन्।

कहाँ हरायो त्यो मानवता?

कहाँ हरायो संवेदना ?

जब कसैको क्रन्दनलाई सेल्फी बनाइन्छ,

र रगतलाई खबरको हेडलाइन।

म पनि देख्छु, म पनि सुन्छु,

तर म चुप छु, मौन छु,

किनकि मेरो आवाज ‘soft storm’ हो,

चिच्याएर सुनिएन होइन ? अब लेखेर बोल्छु।

यो व्यथिति, मेरो मात्र होइन,

हाम्रो साझा घाउ हो,

जहाँ सहानुभूति नै ठूलो शक्ति हो,

र शान्त प्रतिकार नै परिवर्तनको आधार हो।

कमला ढकाल

लक्ष्मी मावि, अमरापुरी गैँडाकोट

तपाईं पनि यस्तै रचना, लेख, शिक्षासम्बन्धि आलेखहरु, विद्यार्थीका रचना पठाउन चाहनुहुन्छ भने, हाम्रो यस इमेल ठेगानामा पठाउन सक्नुहुनेछ । - edusridotcom@gmail.com